İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2009/3486 E., 2012/650 K. · 30 Ocak 2012

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2009/3486
Karar no2012/650
Karar tarihi30 Ocak 2012

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309, 1380 sayılı Kanun m. 36 ve 1380 sayılı Kanun m. 23 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1-Sanığın eyleminin 1380 sayılı Kanun'un 23.maddesi kapsamında olup idari para cezasını gerektirdiği, anılan Kanun'un 34/1-b maddesi uyarınca zaptedilen istihsal vasıtalarından sahipleri belli olanların yargılama sonuna kadar yedieminde duracağı, yargılama sonucu müsaderesini gerektiren bir düzenleme bulunmadığı gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Kabahatlerde mülkiyetin kamuya geçirilmesi müeyyidesinin uygulanması için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18/1.maddesi uyarınca kanunda açıkça hüküm bulunması gerektiği dikkate alınarak itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Zonguldak 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2008 gün ve 2008/64 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 30.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.