Yargıtay 18. Hukuk Dairesi
2014/2592 E., 2014/9161 K. · 26 Mayıs 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 18. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/2592 |
| Karar no | 2014/9161 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2014 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 449, 5737 sayılı Kanun m. 12 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 462 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında; dava konusu taşınmazların vakfın kuruluşunda özgülenmiş olması nedeniyle haklarında yapılacak bir tasarrufun 5737 sayılı Vakıflar Yasasının 12. maddesinde belirtilen koşullara bağlı olduğu buna göre haklı neden, eksper raporu, yetkili organ kararı ve denetim makamının (Vakıflar Genel Müdürlüğü) oluru gibi bir arada bulunması gereken tüm şartların dosya kapsamına göre gerçekleştiği buna karşın takasa konu taşınmazların mirasbırakandan tek mirasçı olarak kısıtlı Z. B.’ya intikal etmiş olması karşısında kısıtlının veya vasinin davayı kabule ilişkin beyanlarının hukuki sonuç doğurmayacağı dolayısıyla mahkemece vasi H. H. B.’nın Türk Medeni Kanunu’nun 462. maddesi gereğince vesayet makamından (Sulh Hukuk Mahkemesinden) gerekli izni alabilmesi için süre verilmesi, bu iznin verilmesi halinde diğer koşulların da oluştuğu dikkate alınarak davanın kabulü, aksi takdirde bu nedenle reddi gerekirken kısıtlı tarafından yeni bir vakıf kurulması söz konusu olmadığından somut olayda uygulama imkanı olmayan Türk Medeni Yasasının 449. maddesine dayanılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 449
- 5737 sayılı Kanun m. 12
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 462
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.