İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2010/13486 E., 2012/683 K. · 30 Ocak 2012

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2010/13486
Karar no2012/683
Karar tarihi30 Ocak 2012

Konu

Bu kararda 5682 sayılı Kanun m. 33, 647 sayılı Kanun m. 4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; sanıkların mahkumiyetine ilişkin olup yokluklarında verilen 21.12.2006 tarihli hükümde "...7 gün içinde Yargıtay'a temyizi mümkün olmak üzere..." denilmiş ise de, sözü edilen mevzuat hükümleri ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca başvurulabilecek yasa yolu (temyiz), süresi (yoklukta verilen kararlara karşı kararın tebliğinden, yüze karşı verilen kararlara karşı ise kararın tefhiminden itibaren 1 hafta içerisinde), inceleme mercii (Yargıtay) ve şekillerinin (kararı veren mahkemeye ya da bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir yer mahkemesine verilecek bir dilekçeyle ya da sözlü beyanın tutanağa geçirilmesi suretiyle başvurunun yapılabileceği) tereddüde yer vermeyecek şekilde ve eksiksiz gösterilmiş sayılamayacağı; Ayrıca, gerektiğinde adresleri de araştırılmak suretiyle, yabancı ülkede ikamet eden sanıklara 7201 sayılı Yasa'nın yabancı ülkede ikamet eden yabacı ülke vatandaşlarına tebligat usulünü düzenleyen hükümleri uyarınca gerekçeli kararın tebliği yerine, doğrudan ilanen tebligat yapılmasının da usul ve yasaya uygun bulunmadığı;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.