Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2024/4853 E., 2024/7153 K. · 26 Haziran 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/4853 |
| Karar no | 2024/7153 |
| Karar tarihi | 26 Haziran 2024 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 79, 2954 sayılı Kanun m. 49 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 17.06.2002-24.12.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı iş yerinden kısmi olarak bildirildiği, bildirimlerinin 04.02.2008 tarihinden 14.10.2013 tarihine kadar tam olarak yapıldığı, 15.10.2013 tarihinden itibaren davalıya ait iş yerinde kadrolu olarak 5434 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığı anlaşılan davacının Mahkemece kabul edilen dönemde istisna sözleşmeleri, geçici personel sözleşmeleri ve sözleşmeli statüde istihdam edilen personel sözleşmeleri kapsamında davalı iş yerinde çalışmalarının bulunduğu, davalı iş yerinde kadrolu olarak çalıştığı anlaşılan tanıkların davacının çalışmalarını doğruladıkları anlaşıldığından davacı ile davalı işveren arasındaki sözleşmeler, tanık beyanları ile işyeri kayıtları karşısında, tespite karar verilen dönemde davacının hizmet akdinin zaman ve bağımlılık unsurlarını içerir şekilde kesintisiz çalıştığı, davacının 2004/7 nci ayda, 2006/10 uncu ayda ve 2007/8-9-10-11 inci aylarda (1) kodu ile istirahatli olarak bildirilen çalışmalarının dikkate alındığı ve incelenen Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanaatine varıldığından fer'i müdahil Kurum vekilinin ve davalı TRT Kurumu vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.