Yargıtay 18. Hukuk Dairesi
2014/11217 E., 2014/12915 K. · 18 Eylül 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 18. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/11217 |
| Karar no | 2014/12915 |
| Karar tarihi | 18 Eylül 2014 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 36, 5490 sayılı Kanun m. 11 ve 5490 sayılı Kanun m. 44 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Türk Medeni Kanunu'nun 36. maddesinde kişisel durumun bu amaçla tutulan resmi sicille belirleneceği, 37. maddesinde ise kişisel durum sicil kayıtlarının Devletçe tutulacağı düzenlenmiştir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 11. maddesi hükmüne göre Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan her kişi yurt içinde N.. M..ne müracaatla kendisini nüfus kütüklerine yazdırmaya ve nüfus cüzdanı almaya mecburdur. Aynı Yasanın 44. maddesinde ise usulüne uygun olarak tutulan sicil kayıt örneğini almaya yetkili olanlar açıkca düzenlenmiş olup bu kanunun uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 151. maddesi ile Nüfus Hizmetlerine ait Kuruluş Görev ve Çalışma Yönergesinin 250. maddesinde nüfus kayıt örneği almaya yetkili olanlar ile idarenin bu kayıt örneklerini vermesi usulü düzenlenmiştir. Açıklanan mevzuat hükümlerine göre yasal olarak tutulan ve kamu düzenine ilişkin kayıtlara erişimin güvence altına alınıp tahdiden belirtilmesi gözetilerek yasal düzenlemelerin izin verdiği ve öngördüğü hususları engelleyecek biçimde ilgilinin sicil kaydının ve kendisi ile ilgili tüm kayıt ve bilgilerin ancak bir mahkeme kararı ya da davacının istemi ile ortaya çıkarılacak şekilde gizli tutulmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 36
- 5490 sayılı Kanun m. 11
- 5490 sayılı Kanun m. 44
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.