Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2008/16763 E., 2013/50 K. · 22 Kasım 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2008/16763 |
| Karar no | 2013/50 |
| Karar tarihi | 22 Kasım 2013 |
Konu
Bu kararda 4389 sayılı Kanun m. 24, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu değişiklik uyarınca Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, 29.12.2003 tarih ve 610 sayılı kararı ile davaya bakma görevinin İstanbul dışında birden fazla ağır ceza mahkemesi olan yerler için 2.Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu belirtilmiştir. HSYK'nun 15.01.2004 gün ve 2 sayılı kararı ile 610 sayılı karar kaldırılarak İstanbul için 8.Ağır Ceza, diğer iller için 2 nolu ağır ceza mahkemeleri ihtisas mahkemeleri olarak görevlendirilmiştir. 01.11.2005 gün ve 25983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 164.maddesinde de 5020 sayılı yasa ile değişik 4389 sayılı kanunun 24/2.maddesindeki düzenlemenin korunduğu, HSYK'nun 08.12.2005 gün ve 861 sayılı kararında da önceki kararlar ile 4389 sayılı kanun yürürlükte iken belirlenen mahkemelerin, 5411 sayılı Bankacılık Kanununun geçici 1.maddesi gereğince bu kanundan doğan davalara bakmaya devam etmelerine karar verildiği gözetilerek suçun Ankara'da işlenmesi nedeniyle Ankara 2.Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı ile dosyanın gönderilmesine karar verilmesinin gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4389 sayılı Kanun m. 24
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 164
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu Geçici Madde 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.