İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi

2014/8584 E., 2014/10853 K. · 15 Mayıs 2014

Künye

MahkemeYargıtay 21. Hukuk Dairesi
Esas no2014/8584
Karar no2014/10853
Karar tarihi15 Mayıs 2014

Konu

Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 85, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 4 ve 5458 sayılı Kanun m. 15 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce, 506 sayılı Kanunun 85., 1479 sayılı Kanunun 79., 2926 sayılı Kanunun 60. maddelerine tabi isteğe bağlı sigortalılığı devam edenlerin sigortalılığı, yeni bir yazılı talep alınmaksızın ve Türkiye'de ikamet şartı aranmaksızın 5510 sayılı Kanunun isteğe bağlı sigortalılığına ilişkin hükümlerine göre devam ettirilir. Bu kişilerin isteğe bağlı sigorta primi ödenmiş süreleri, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanmasında dikkate alınır ve bu süreler 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık süresi olarak kabul edilir. Somut olayda; 01/02/2007 tarihi itibariyle 506 sayılı Kanunun 85. maddesi kapsamında isteğe bağlı sigortalılığı başlayan ve buna göre primlerini ödeyen davacının 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanunun 85. maddesine göre ödediği isteğe bağlı sigortalılık prim sürelerinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanmasında dikkate alınması ve bu sürelerin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık süresi olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.