Yargıtay 21. Hukuk Dairesi
2013/11938 E., 2014/27542 K. · 18 Aralık 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 21. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/11938 |
| Karar no | 2014/27542 |
| Karar tarihi | 18 Aralık 2014 |
Konu
Bu kararda 5458 sayılı Kanun m. 17, 5458 sayılı Kanun m. 1 ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 85 anılmaktadır.
Karardan
… a) Davacının Kuruma ilk ödeme talebi ilk kez 18.04.2003 tarihinde olmakla birlikte sigorta sicil dosyası içerisinde 4842 sayılı Kanun'dan yararlanmak istediğine dair herhangi bir dilekçe bulunmadığı gibi davacının bu tarihteki primi aşan bir prim ödeme isteği de bulunmadığından davacının bir sonraki ödeme isteği olan 10.03.2005 tarihinden itibaren prim borcu hesabı yerindedir. Bu tarihte bulunacak miktar ile davacının 21.09.2010 tarihinde bu dönem yönünden ödediği miktar arasındaki farkın dava tarihinden itibaren iadesi yönündeki mahkeme uygulaması yerindedir. Ne var ki bilirkişi 01.01.1997 ile 10.03.2005 tarihleri arasındaki prim ve gecikme zammını 12.627,04 TL, 10.03.2005-27.03.2006 tarihleri arasındakini 2361,13 TL ve tamamını 14.988,17 TL olarak hesaplamış ve davacı tarafından 33.032,49 TL den mahsup ederek fazla ödenen 18.043,66 TL'nin iadesi yönünde görüş belirtmiş ise de davacının 01.01.1997-03.05.2006 tarihleri arası isteğe bağlı sigortalı olduğu dönem için prim aslı ve gecikme zammı olarak ödediği miktar toplam 28.804,00 TL olup bilirkişinin uyuşmazlığa konu olmayan 01.01.1997 öncesi dönem için ödenen primin de dahil olduğu 33.032,49 TL' yi hesaba esas alması doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5458 sayılı Kanun m. 17
- 5458 sayılı Kanun m. 1
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 85
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.