Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2010/3202 E., 2012/3146 K. · 8 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2010/3202 |
| Karar no | 2012/3146 |
| Karar tarihi | 8 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 101, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 157 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı VUK'nun 101. maddesinde tanımlanan ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirketle ilgili vergi dairesine verdiği vergi beyannamelerinde işyeri adresi olarak bildirdiği "Gençlik Cad..... Maltepe/Ankara" ve ticaret sicil memurluğuna kayıtlı bulunan ".....Yenimahalle/Ankara” adreslerine vergi dairesi tarafından bilinen adresleri olması nedeniyle çıkartılan defter ve belge isteme yazılarının sanığın ve şirketin adres bırakmadan bu adreslerden ayrıldığının düzenlenen tutanaklar ile tespit edilmesi nedeniyle tebliğ edilememiş olması, bu nedenle sanığın şirketin faaliyetine başladığı dönemde vergi dairesine bildirdiği adresi olan ".... Yenimahalle/Ankara" adresine tebligatın gönderilmiş olması ve belirtilen adreste ikamet eden sanığın babası ... tarafından tebliğ anında bir itirazda bulunulmadan 05.09.2005 tarihli dilekçesinde görüşmediğini iddia ettiği sanık adına gelen tebligatı almış olması, incelenen dosya ve düzenlenen vergi suçu raporundan sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin faaliyet adresini ve kendisinin ikamet adresini değiştirdiğine ilişkin olarak 213 sayılı VUK'nun 157. maddesine göre vergi dairesine bir bildirimde bulunmadığının da anlaşılmış olması karşısında, sanığın 213 sayılı Yasanın 101. maddesine göre bilinen adreslerinden sayılan ".....Yenimahalle/Ankara" adresinde 24.08.2005 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun ve geçerli olduğu bu nedenle de sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yapılan tebligat adresinin şirketin ya da sanığın ikametgah adresi olmadığına dair yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beratine karar verilmesi …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 101
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 157
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.