Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2023/4520 E., 2024/6700 K. · 23 Eylül 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2023/4520 |
| Karar no | 2024/6700 |
| Karar tarihi | 23 Eylül 2024 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 10, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 89 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… vade farkı istenebilmesi için, taraflar arasında bu konuda yazılı bir sözleşme hükmü veya teamül halini almış fiili bir uygulamanın bulunması gerektiği, somut olayda taraflar arasında bu hususta akdedilen bir sözleşme bulunmadığı ancak davalı tarafça davacının 28.01.2018 tarihli 17.240,00 TL bedelli, 21.02.2018 tarihli 56.590,24 TL bedelli, 28.02.2018 tarihli 11.918,00 TL bedelli ve 30.04.2018 tarihli 49.767,68 TL bedelli faturalarının ihtilafsız olarak davacıya ödendiği, davalı tarafça, davacının uyuşmazlık tarihi öncesinde düzenlediği aynı nitelikteki vade farkı faturalarının ödenmiş olması, taraflar arasında vade farkı ödeneceğine dair teamülün bulunduğunun kabulünü gerektirdiği, davacının tüm vade farkı faturalarının davalı tarafça benimsenerek ticari defterlerine kaydedilmiş olması ve davalı tarafça BA formları ile vergi dairesine beyan edilmiş olmasının da, davacının vade farkı alacağının varlığını doğruladığı, davalı tarafça sonradan 06.10.2018 tarihinde davacının vade farkı tutarınca iade faturası düzenlenmişse de, faturalara davacı tarafça süresinde itiraz edildiği, ayrıca davacı faturaları benimsenerek ticari defterlere kaydedildikten sonra iade faturası düzenlenmesinin davalı lehine bir sonuç doğuramayacağı, davalı vekilince, taraflar arasındaki sözlü mutabakat doğrultusunda iade faturalarının düzenlendiği ileri sürülmüşse de, bu hususun ispatlanamadığı, bu nedenle taraflar arasındaki teamülün varlığı, davacının tüm faturalarının davalı defterlerinde kayıtlı oluşu ve davalı tarafça vergi dairesine beyan edilmesi birlikte dikkate alındığında davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 10
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 89
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 6
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 7
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 372
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.