Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2009/17144 E., 2012/4211 K. · 27 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/17144 |
| Karar no | 2012/4211 |
| Karar tarihi | 27 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 50 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 52 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Katılan vekilinin 23.03.2009 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü: Karar duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının 30.01.2008 tarihli celsede mütalasının alınmış olması, hüküm celsesi ve sonrasında hükme karşı itirazının bulunmayışı, yine 17.11.2008 tarihli celsede duruşmanın bitirildiği belirtilmiş olmasına karşın yargılamaya devam olunarak ara karar kurulması hususları, incelenen dosya içeriğine göre esasa etkili olmadığı cihetle tebliğnamedeki bu yönlerden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın yasal defter ve belgeleri gizleme suçundan beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 50
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 52
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 139
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.