İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2008/16773 E., 2011/18930 K. · 27 Ekim 2011

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2008/16773
Karar no2011/18930
Karar tarihi27 Ekim 2011

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 6132 sayılı Kanun m. 7 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dosya kapsamına göre, mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2.maddesinin karşılığının 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesinde düzenlendiği, anılan maddede ise erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, sanığın önceden işlemiş bulunduğu suç sebebiyle hakkında hükmedilen erteli para cezası konusunda aleyhine olacak biçimde aynen infazına karar verilemeyeceği gibi anılan Kanun'un 51/3.maddesinde bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere denetim süresinin öngörüldüğü, erteli hükmün kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçtikten sonra 14.01.2008 tarihinde ikinci suçun işlendiği de gözetildiğinde aynen infaz kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Ceyhan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2008 gün ve 2003/570 Esas, 2004/483 sayılı ek kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın çektirilmemesine, 27.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.