İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Ceza Dairesi

2012/7101 E., 2012/11202 K. · 11 Haziran 2012

Künye

MahkemeYargıtay 11. Ceza Dairesi
Esas no2012/7101
Karar no2012/11202
Karar tarihi11 Haziran 2012

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 80 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 59 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

13.08.2004 tarihine kadar şirket temsilcisi olan sanığın, isnat olunan suç nedeniyle temsilci olduğu dönemdeki eylemlerden sorumlu olacağı, 2004 yılında sahte fatura kullanılarak kurumlar vergisi ile birlikte KDV ziyaına sebebiyet verildiğinin tespit ve iddia olunduğu, kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği dönemde şirket temsilcisi olmayan sanığın kurumlar vergisi ziyaından sorumlu olmayacağı, ancak 2004 yılı ocak, şubat ve mart aylarında sahte fatura kullanılarak KDV ziyaına sebebiyet verilmesinden sorumlu olduğu, 3065 sayılı katma değer vergisi kanunun 41 ve 45. maddeleri gereğince kullanılan son fatura tarihi 01.03.2004 olduğundan suç tarihinin 21.04.2004 olacağı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.04.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.