İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2010/637 E., 2010/1403 K. · 9 Şubat 2010

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2010/637
Karar no2010/1403
Karar tarihi9 Şubat 2010

Konu

Bu kararda 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8, 4733 sayılı Kanun Geçici Madde 1 ve 4733 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5194 sayılı kanunla değişik 556 sayılı KHK. nin 71. maddesi ile Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 20.11.2003 gün ve 537 sayılı kararı uyarınca 556 sayılı Markaların Korunması hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-c maddesinde öngörülen suçlara ait davalara Adli Yargı Adalet Komisyonlarının bulunduğu ağır ceza merkezlerindeki, bir asliye ceza mahkemesi olan yerlerde bu mahkemenin, iki asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı asliye ceza mahkemesinin, ikiden fazla asliye ceza mahkemesi bulunan yerlerde ise 3 numaralı asliye ceza mahkemesinin bakacağı gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde değilse de, Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 22.12.2004 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi. uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 09.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.