Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2009/8801 E., 2010/11920 K. · 5 Temmuz 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/8801 |
| Karar no | 2010/11920 |
| Karar tarihi | 5 Temmuz 2010 |
Konu
Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 56, 1918 sayılı Kanun m. 27 ve 4926 sayılı Kanun m. 5 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1918 sayılı yasanın 27/2 ve 4926 sayılı yasanın 5/son madde fıkralarında toplu kaçakçılık suçunun oluşabilmesi için eylemin iki veya daha fazla kişi trafından gerçekleştirilmesinin yeterli olduğunun öngörülmesine karşın, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 2.maddesinin 1.fıkrasının (k) bendinde toplu suç "aralarında iştirak iradesi bulunmasa da üç veya daha fazla kişi tarafından işlenen suçu" ifade eder şeklinde tanımlanmış, yine 31.03.2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı yasanın 4 - (2) maddesi "Bu Kanunda tanımlanan suçların ve kabahatlerin, üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır." hükmü düzenlenmiş olup, TCKnun 7.maddesi de gözetilerek iki kişi olan sanıkların toplu kaçakçılık suçunu işledikleri kabul edilemeyeceğinden, eylemin münferit kaçakçılık olarak değerlendirilmesi ve buna göre lehe yasa belirlenip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 56
- 1918 sayılı Kanun m. 27
- 4926 sayılı Kanun m. 5
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 2
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 104
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.