Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2023/4953 E., 2024/2792 K. · 3 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2023/4953 |
| Karar no | 2024/2792 |
| Karar tarihi | 3 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 226, 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 12 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 191 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 191 inci maddesinde, borçlunun iflas açıldıktan sonra masaya ait mallar üzerindeki her türlü tasarrufunun alacaklılara karşı hükümsüz olduğu açıklanmıştır. Müflisin masa malları üzerindeki tasarruf yetkisi iflâs ile kısıtlanmış; Kanun’un 226 ncı maddesi ile masanın kanuni mümessilinin iflas idaresi olduğu hükmü kabul edilmiştir. Belirtilen hükümler gereğince; iflasın açılmasıyla tasarruf yetkisinin usul hukukundaki karşılığı olan dava takip yetkisi, artık müflise değil, iflas idaresine ait olup, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 uncu maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına, basit tasfiye (İİK'nın m. 218) usulü benimsenmişse, iflas dairesine aittir. Dosyanın incelenmesinde, Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/682 Esas sayılı dosyasında davalı şirketin iflasına karar verildiği, ikinci alacaklılar toplantısında alacaklılarca iflas idaresine aday gösterilmediğinden İİK'nın 222 nci maddesi uyarınca iflas dairesinin masayı idare etmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin masayı temsil eden Ankara 21. İcra Dairesine tebliğ edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının müflis şirketin adresinde Tebligat Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.