Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2009/7113 E., 2010/12241 K. · 13 Temmuz 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/7113 |
| Karar no | 2010/12241 |
| Karar tarihi | 13 Temmuz 2010 |
Konu
Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 153, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık ...'ın aynı dönemlerde ki eylemleri nedeniyle nitelikli zimmet suçundan İstanbul 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/1 esas ve 2006/17 karar sayılı dava dosyasında yargılanıp hakkında verilen mahkumiyet kararı, Dairemizin 26.01.2007 gün ve 2006/7636 esas, 2007/270 sayılı kararında eylemleri sabit görülüp, karar uygulama hataları bakımından düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşmiştir. Sanığa isnat edilen ve iddianamede belirtilen; 1-Mevduat toplamanın düşük gösterilmesi amacıyla, fiktif muhasebe kayıtları oluşturulduğu, 2-Gider reeskontu işlemlerinin toplam faiz yükümlülüğünü gösterecek şekilde kayıtlara yansıtılmadığı, 3-Müşteri mevduat hesaplarından tahakkuk ettirilen vergi payı kesintilerinin vergi dairelerine yatırılmayarak, fiktif içerikli muhasebe fişleri oluşturulduğu, 4-Kambiyo kâr-zararı tutarını olduğundan farklı göstermek için, fiktif içerikli muhasebe kaydı oluşturulduğu, 5-Müşteriler ile oluşturulan Hazine Bonosu ve Devlet Tahvili satış ve geri alım işlemlerinin önemli bir kısmının bankanın menkul kıymet portföyü ile ilişkilendirilmesine dair muhasebe kayıtlarının silindiği ve başka bir ifade ile önemli bir kısmının kayıtlara yansıtılmadığı, 6-Genel Müdürlük tarafından bazı şube kasa hesaplarını içeren fiktif içerikli muhasebe fişleri kesildiği, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 153
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 156
- 4389 sayılı Kanun m. 22
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 44
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.