Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2024/8687 E., 2024/14220 K. · 23 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/8687 |
| Karar no | 2024/14220 |
| Karar tarihi | 23 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 202, Anayasa m. 41 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince gerekli inceleme yapılarak verilen hükmün doğru olduğunu, kararın hukuka ve toplu iş sözleşmesinin ruhuna uygun gerekçeler içerdiğini, Bölge Adiye Mahkemesince ilgili kararın yanlış yorumlandığını, toplu iş sözleşmesinde hiçbir şekilde atıf veya ayrım yapılmaksızın uygulanması gereken ve tamamen tarafların serbest iradesi ile oluşturulup imzalanan madde hükmünün hiçe sayıldığını, zira ilgili madde hükmünde özellikle toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçiler vurgusunun yapıldığını, bu hususta başka bir mevzuat hükmüne atıf yapılmadığı gibi evli, bekar, çocuklu ya da çocuksuz ayrımı da yapılmadığını, aksine toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçiler yönünden koşul içermeyen bir düzenleme getirildiğini, aile yardımı alacağının davacıya ödenmesinin tek şartı davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanması olup davacının bu tek şartı zaten sağladığını, netice olarak toplu iş sözleşmesi hükmünde aile yardımının bekarlara ödenmeyeceği gibi bir ibarenin bulunmadığını, hiçbir şekilde atıf yapılmamış olan ve hukuken tamamen farklı statüde olan 657 sayılı Kanun gerekçe gösterilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini, aile yardımının müvekkiline ödenmemesinin eşit işlem borcuna aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 202
- Anayasa m. 41
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369
- 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m. 33
- 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m. 36
- 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu m. 39
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.