İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

2010/9845 E., 2010/16227 K. · 24 Kasım 2010

Künye

MahkemeYargıtay 7. Ceza Dairesi
Esas no2010/9845
Karar no2010/16227
Karar tarihi24 Kasım 2010

Konu

Bu kararda 4389 sayılı Kanun m. 22, 399 sayılı KHK m. 11 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bütün düzenlemeler göz önüne alındığında, karşımıza şöyle bir tablo çıkmaktadır. T. Halk Bankası, T.C.Ziraat Bankası ve T.Emlak Bankası personeli memur olmadığı halde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 11/b maddesinde ki düzenlemeyle banka mallarına karşı bu kuruluşların personeli tarafından işlenen fiillerinden ötürü memur gibi cezalandırıldıkları halde 25 Kasım 2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı yasanın 2. ve 5. maddeleri ile anılan bankaların anonim şirket statüsünde oldukları, 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamelerin bankalar hakkında uygulanmayacağını belirtilerek, bu bankaları da özel bankalar statüsüne geçirmiştir. İşte burada önemli bir şey olmuştur. Bu bankaların personeli memur benzeri olma statüsünden çıkarılmıştır. Banka para ve mallarına karşı işledikleri suçlardan ötürü özel banka personeli konumuna gelmişlerdir. Yani suçun unsuru olan memur gibi cezalandırabilme olanağı ortadan kalkmıştır. 25 Kasım 2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Kanun, Halk Bankası, Emlak Bankası ve T.C.Ziraat Bankasının, anonim şirket statüsünde olduğunu ve haklarında 233 ve 399 sayılı Kanun hükmünde Kararnamelerin uygulanmayacağını söylemekle 399 sayılı KHK.nin 11/b maddesi hükmüne göre memur gibi cezalandırılan bu personelin, memur gibi cezalandırma durumuna son vermiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.