Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2024/8120 E., 2024/9578 K. · 14 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/8120 |
| Karar no | 2024/9578 |
| Karar tarihi | 14 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 142 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut davada, davacıya ait araca suç şüphesi üzerine el konulmuş ise de ceza yargılaması sırasında aracın 10.814,00 TL teminat karşılığı davacıya iadesine karar verilmiş, teminatın ödenmiş, ancak aracın teslim alınabilmesi için içerisindeki yakıtın boşaltılması amacıyla araç içerisinde bulunan yükün yükleme yerine iadesi istenilmiş, mahkemece yükleme yerine sevkine karar verilmiş ancak gümrük müdürlüğünce araçtaki eşya bozuk olduğundan antrepo tanklarına boşaltılamayacağı gerekçesiyle araçla birlikte alıkonulmuştur. Devam eden ceza yargılaması sonucunda ise aracın iadesine dair verilen karar kesinleşmesine rağmen araç süresinde davacıya iade edilmediği gibi ancak temyiz incelemesi sırasında Dairemizin bu hususu da bozma sebebi yapması üzerine iade gerçekleşmiştir. Bu durumda, ortada tedbirin devamını gerektirir makul ve haklı bir gerekçe de bulunmadığı hâlde el koyma tedbirinin fiilî olarak uygulanmasına devam edilmesi suretiyle mülkiyetin kısıtlanma süresinin uzamasına neden olunması tedbirin ölçülü olmadığını göstermektedir. Tedbirin uygulanmasında meşru bir amacın mevcut olduğu ve bu alanda kamu makamlarının geniş bir takdir yetkisinin de bulunduğu kabul edilmekle birlikte somut olay bağlamında davacının mülkiyet hakkına yapılan müdahaleyle davacıya aşırı ve orantısız bir külfet yüklendiği, davacının bölüşük kusurunun ise ancak tazminattan indirim sebebi olabileceği değerlendirilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 4
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 142
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 141
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 144
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 44
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 83
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 176
- Anayasa m. 13
- Anayasa m. 35
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 74
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 26
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.