Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2024/11635 E., 2024/15669 K. · 3 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/11635 |
| Karar no | 2024/15669 |
| Karar tarihi | 3 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 5355 sayılı Kanun m. 3, 5355 sayılı Kanun m. 18 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve fiilî duruma göre köylere yönelik hizmetlerin yürütümü sırasında İl Özel İdaresi ve Köylere Hizmet Götürme Birliği personelinin birlikte çalıştıkları, hem İl Özel İdaresinin hem de Birliğin köylere yönelik görevleri paralellik göstermekte olup Kanun'da bu iki tüzel kişilik arasında köylere yönelik hizmetlerin görülmesi noktasında bir yardımlaşma ve ortaklaşa çalışma imkânı getirildiği ayrıca birliklerin personel ve tesis/ekipman imkânlarının kısıtlılığı karşısında; kanunlarda öngörülen iş birliği çerçevesinde İl Özel İdarelerinin tesis ve aletlerinin kullanması ve işin İl Özel İdare tarafından yönetilmesinin de davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin oluştuğu anlamına gelmeyeceği, zira kanun koyucunun her iki tüzel kişilik personelinin birlikte çalışmalarına ve hizmeti birlikte yürütmelerine cevaz verdiği, bu iş birliği içerisinde yürütülen hizmetlerde tüzel kişiliklerin yapılarına ve imkânlarına göre İl Özel İdaresinin tesis ve araçlarının kullanılması ya da işin İl Özel İdaresi tarafından yürütülmesinin de verilen bu iznin doğal sonucu olarak değerlendirilmesi gerektiği, davacının çalıştırıldığı dava konusu işin, davalıların her ikisinin de asıl işi kapsamında olup dava konusu çalışma şeklinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin (4857 sayılı Kanun) yedinci fıkrasında düzenlenen asıl işveren alt işveren ilişkisinden farklı olduğu, bu açıklamalara göre davalılar arasında muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı kanaatine varılarak davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5355 sayılı Kanun m. 3
- 5355 sayılı Kanun m. 18
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369
- 5302 sayılı Kanun m. 6
- 5302 sayılı Kanun m. 7
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.