Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2024/14311 E., 2024/7170 K. · 30 Eylül 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/14311 |
| Karar no | 2024/7170 |
| Karar tarihi | 30 Eylül 2024 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 5352 sayılı Kanun m. 13/A ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava dosyası kapsamına göre somut olayda; Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2010 tarihli, sayılı 2009/357 Esas, 2010/63 Karar sayılıs kararı ile hükümlünün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesince onanarak kesinleştiği ve 31.05.2015 tarihinde infazından sonra adı geçen hükümlü tarafından memnu hakların iadesi talebinde bulunulduğu ve Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07.11.2017 tarihli, sayılı 2009/357 Esas, 2010/63 Karar kararı ile ‘‘'' 5237 sayılı TCK'nın 53/2.maddesi uyarınca infazının tamamlanmasıyla sınırlı olduğu ve hükümlü hakkındaki hapis cezası tamamen infaz edildiğinden, mahkum olduğu suç nedeniyle hükümlünün herhangi bir hak yoksunluğunun bulunmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi ile getirilen hak yoksunluğunun hapis cezasının infaz edilmesiyle kendiliğinden ortadan kalktığına'' karar verilmiş ise de; hükümlü hakkında adli sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, cezasının infaz edildiği tarihten itibaren 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yer alan 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu ve hükümlünün daha sonra yeni bir suç işlemediği, ancak mahkemesince yapılacak değerlendirmede hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5352 sayılı Kanun m. 13/A
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5352 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 5352 sayılı Kanun m. 10
- 5352 sayılı Kanun m. 14
- 5352 sayılı Kanun m. 12
- 5337 sayılı Kanun m. 188
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 121
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 124
- Anayasa m. 76
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.