Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2023/19938 E., 2024/11740 K. · 17 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/19938 |
| Karar no | 2024/11740 |
| Karar tarihi | 17 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 251, 1632 sayılı Kanun m. 117 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığın üzerine atılı asta müessir fiil suçuna ilişkin olarak, hüküm tarihinden önce 30.06.2021 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7329 Sayılı Askerî Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile değişik 1632 sayılı Kanun'un Ek 12. maddesinde yer alan "...Yükümlü erbaş ve erler arasında ast, üst veya amir ilişkisinin dikkate alınması için fiilin askerî hizmet ve görevlerinden dolayı işlenmesi şarttır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına neden olan eyleminin sanığın üst olarak kabul edilmesini gerektirecek bir askeri hizmet ve görevden kaynaklanmaması nedeniyle atılı suçun vasıf değiştirerek uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen "Basit Yaralama" suçuna dönüştüğü nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 254/1. maddesinde yer alan, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükmün açıklanmasına veya davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemesince uzlaştırma işlemlerine başvurulmaksızın yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 251
- 1632 sayılı Kanun m. 117
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 29
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 1632 sayılı Kanun Ek Madde 12
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 254
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.