Yargıtay 10. Ceza Dairesi
2022/14627 E., 2024/26505 K. · 25 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2022/14627 |
| Karar no | 2024/26505 |
| Karar tarihi | 25 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 140, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 299 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Belirtilen yasal düzenlemeler ile birlikte 5271 sayılı CMK'nın 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklinde düzenleme nazara alındığında çarşı ve mahalle bekçilerinin, somut olaydaki biçimde adli kolluk görevlileri gibi işyerinde arama yapma ve delil toplama görev ve yetkisinin bulunmadığı, işyeri aramasının adli kolluk görevlilerince Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri ya da hakim tarafından verilen adli arama kararına istinaden gerçekleştirilebileceği, adli kolluk birimlerine herhangi bir bildirimde bulunmadan ve Cumhuriyet savcısına haber verilmesi sağlanmadan bekçiler tarafından gerçekleştirilen bu arama sonucu bulunan uyuşturucu maddelerin hem "suçun maddî konusu" hem de "suçun delili" olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamayacağı, hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller değerlendirme dışı tutulduğunda sanığın bu eyleminin mahkûmiyete konu olamayacağı gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.