Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2024/13130 E., 2024/15861 K. · 5 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/13130 |
| Karar no | 2024/15861 |
| Karar tarihi | 5 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 35, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 398 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İncelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında, davacının tâbi olduğu kanunun belirlenmesi hususu ihtilaflı değildir. Mahkemeler, davacıların 6098 sayılı Kanun kapsamında olduğunu karar gerekçelerinde belirtmişler; ancak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi özellikle sözleşme serbestisi ilkesinden ve 6098 sayılı Kanun'un 398 inci maddesinden yola çıkarak değerlendirmesinin merkezine taraflar arasında imzalanmış iş sözleşmesini almış, iş sözleşmesindeki hükümleri yorumlamak suretiyle talep edilen alacaklara ilişkin yapılacak tespit ve değerlendirmelere 4857 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini kabul etmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararlarında ise iş sözleşmesine ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır. 8. Hukuk Dairesi tarafından incelenen dosyalarda da aynı şekilde bir sözleşme bulunduğu başvurucu vekili tarafından iddia edilip başvuru evrakına eklenmediğine göre aynı sözleşmenin söz konusu dosyalarda da bulunup bulunmadığı anlaşılamamaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerince dosya kapsamında yer alan deliller ve somut olayın koşulları gözetilerek hüküm tesis edilmesi, bir diğer ifade ile somut olaya özgü nitelikte kararlar verilmesi durumunda, bölge adliye mahkemeleri kararları arasında giderilmesi gereken bir uyuşmazlığın bulunduğundan söz edilemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun m. 35
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 398
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m. 5
- 696 sayılı KHK m. 127
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 41
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 63
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.