İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2024/969 E., 2024/7803 K. · 23 Ekim 2024

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2024/969
Karar no2024/7803
Karar tarihi23 Ekim 2024

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ve tarafların murisi ...'nın adına kayıtlı tek evin dava konusu taşınmazda olduğu, davacının ve murisin evlenip taşınmaz üzerindeki evde yaşamaya başladıkları, muris ve davacı yurt dışına gitmiş olsalar da Türkiye'de oldukları süre zarfında dava konusu konutu aile olarak kullanmaya devam etikleri, konutun yalnızca bu amaçla kullanıldığı, davacının murisin vefatından sonra da bu evi kullanmaya devam ettiği, evin durumu itibariyle aile konutu olarak kullanılmaya uygun olduğu, taşınmazın ise aile konutu vasfında olduğu, davalılar ..., ... ve ... vekilinin davayı kabul beyanlarını ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra dilekçe ile sundukları, Harçlar Kanunu 22 nci maddesi uyarınca davayı ön inceleme duruşmasından sonra kabul eden davalıların ödenmesi gereken harcın 2/3 ünden sorumlu tutulduğu, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin tamamından sorumlu tutuldukları gerekçesi ile davanın kabulü ile davaya konu Sivas ili, ... ilçesi, ... Köyü, 125 ada 12 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki iki katlı yığma evin davacı eş ile tarafların ortak murisi ...'nın aile konutu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.