İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2024/13762 E., 2025/1100 K. · 5 Şubat 2025

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2024/13762
Karar no2025/1100
Karar tarihi5 Şubat 2025

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 369, 4857 sayılı İş Kanunu m. 59 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 60 anılmaktadır.

Karardan

Somut uyuşmazlıkta, davacı yıllık izinlerini kullanmadığını ve izin ücretini de almadığını ileri sürerken davalı davacının yıllık izin ücret alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdemine göre 167 gün yıllık ücretli izni bulunduğu belirlenerek izin ücreti hesaplanmış, Mahkemece ıslah dilekçesindeki kabul de dikkate alınmak suretiyle 20 gün izin karşılığı 630,00 USD'nin mahsubu suretiyle yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Oysa dosyaya ibraz edilen yıllık izin formundan davacının 27.10.2011-26.11.2011 tarihleri arasında izinde olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda bu tarihler yerine, gümrük kayıtlarına göre davacının 27.10.2011-16.11.2011 tarihlerinde Türkiye'de olduğu gerekçesiyle izin bitiş tarihi olarak 16.11.2011 tarihinin esas alınması yerinde değildir. Yine dosyada mevcut imzasız 2014/Mart bordrosunda 13 günlük izin karşılığı olarak 390,00 USD ödeme gösterilmiştir. Bu konuda davacının beyanı alınmadan ve herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın sonuca gidilmesi de isabetsizdir. Netice itibarıyla eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde bakiye yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.