Yargıtay 8. Ceza Dairesi
2024/12139 E., 2025/1692 K. · 4 Mart 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/12139 |
| Karar no | 2025/1692 |
| Karar tarihi | 4 Mart 2025 |
Konu
Bu kararda 2313 sayılı Kanun m. 23, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulamama gerekçesinin yeterli olduğu 5271 sayılı Kanun'un 123, 127 ve 131. maddeleri hükümlerine göre; bulundurulması ve taşınması başlı başına suç oluşturan bir maddeye kolluk görevlileri tarafından elkonabilmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısının ya da kolluk amirinin kararına gerek olmadığı, aynı şekilde, hâkim kararı olmaksızın bu tür bir maddeye el konulması işleminin hâkim tarafından onaylanmasının da gerekli olmadığı ayrıca sanığın suça konu yasak nitelikteki maddenin kendisine ait olduğunu kabul ettiği de nazara alındığında yargılamanın bir bütün olarak adil yargılanma hakkını ihlal etmediği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2313 sayılı Kanun m. 23
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 123
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 127
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 131
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.