Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2013/1707 E., 2015/1072 K. · 25 Mart 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2013/1707 |
| Karar no | 2015/1072 |
| Karar tarihi | 25 Mart 2015 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 28, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 36 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hileye ilişkin bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında; davalı-birleşen davacı N.. N.. ile davalı H.. K..’ın dava dışı B.. Ltd. Şti’nin davacı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle düzenlenen kredi sözleşmesinin her bir sayfasını (ve kefalete ilişkin bölümünü) müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıkları, kefiller N..ve H..'in daha sonra sözleşmeyi kefil olma iradesi ile imzalamadıklarını, aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan dava dışı G. L.. Şti temsilcisi E. G.’ün hilesi sonucu imzaladıklarını, aslında bu şirket lehine inşaatın sürdürülebilmesi için ipotek verdiklerini zannederek sözleşmeyi imzaladıklarını ileri sürerek borçlu olmadıklarını beyan etmişlerdir. Öncelikle, belirtilmelidir ki hilesinden bahsedilen üçüncü kişi E. G.’ün bankadan krediyi kullanan ve N.. ile H..’in kefil oldukları B. Ltd. Şti’nin ortakları veya yöneticileri arasında yer almadığı, diğer taraftan her ne kadar mahkeme kararında davalı banka çalışanlarının kredi kullanan asıl borçlu şirketin ekonomik durumu hakkında kefilleri aydınlattığını ispat edemediğinden söz edilmiş ise de; bankaların kredi kullanan borçluların ekonomik durumları hakkında kefilleri aydınlatma gibi bir yükümlülüklerinin bulunmadığı, ayrıca davacı banka çalışanları hakkında kefiller tarafından ‘görevi kötüye kullanma’ iddiasıyla suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan soruşturma sonucunda banka çalışanları hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın yapılan itirazlar reddedilerek kesinleştiği, diğer taraftan söz konusu kredi nedeniyle kefillerin taşınmazları üzerine ipotek de tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 28
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 36
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 45
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 293
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 203
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.