Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2024/13965 E., 2025/1136 K. · 5 Şubat 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/13965 |
| Karar no | 2025/1136 |
| Karar tarihi | 5 Şubat 2025 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 392, 4857 sayılı İş Kanunu m. 115 ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesince davacının 28 gün yıllık izne hak kazandığı gerekçesiyle yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, Rusya Federasyonu İş Kanunu'nun 115. maddesine göre davacı 28 gün ve ayrıca Uzak Kuzey bölgesi olan ...'da çalıştığı için de aynı Kanun'un 116, 302 ve 321. maddelerine göre 24 gün ek yıllık izin ücreti olmak üzere toplam 52 gün yıllık izne hak kazanmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile imzalı puantaj ve ücret bordrolarına göre davacının 90 gün vardiya usulü çalışıp 28 gün vardiya arası dinlenme izni kullandığı, kullanılan söz konusu izinlerin ücret bordrolarında vahta arası izni olarak geçtiği ve bu sürelerin vardiya arası süreleri ile uyumlu olduğu da görülmüştür. Bu itibarla davacının kullandığı izinlerin vahta arası izinleri olduğu, yıllık izinlerin ise kullandırılmadığı anlaşılmakla karar bu yönüyle de eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 392
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 115
- 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 2
- 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 8
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 116
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 302
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 321
- 3095 sayılı Kanun m. 4/A
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.