Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2023/27929 E., 2024/18167 K. · 2 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/27929 |
| Karar no | 2024/18167 |
| Karar tarihi | 2 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 5252 sayılı Kanun m. 9, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 98 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2006 gün ve 2006/10-124-165, 04/07/2006 gün ve 2006/10-128-177 sayılı kararlarında, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezanın aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir. ...Kesin hükümde değişiklik yargılaması sonucu verilen yeni hükümler, infaz aşamasında ve infaza ilişkin hükümlerden olması nedeniyle "aleyhe sonuç doğurmama ilkesi" bu hükümler yönünden geçerli değildir. Bu itibarla, uyarlama kararlarına karşı hükümlü aleyhine kanun yararına bozma yoluna başvurulması halinde verilen kanun yararına bozma kararı hükümlüler açısından aleyhe sonuç doğurur. Bu itibarla, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmayacağı ve uyarlama yargılaması sonrasında verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür hükümlerinin uygulamasına engellemeyeceği; yalnızca infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulmasının gerekeceği, dolayısıyla Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarihli ve 2009/180 Esas, 2010/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü ile birlikte yapılan tekerrür uygulamasının kesinleşmesinin ardından, tekerrüre esas alınan hükmün uyarlama yargılamasına veya kanun yararına bozmaya konu edilerek bozma kararı sonrası yapılacak yargılamada da mahkûmiyet kararı verilip kesinleşme tarihinin değişmesinin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5252 sayılı Kanun m. 9
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 98
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 326
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 101
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 307
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 45
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.