Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2024/592 E., 2025/1220 K. · 25 Şubat 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/592 |
| Karar no | 2025/1220 |
| Karar tarihi | 25 Şubat 2025 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 607, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 22.06.2018 tarihli genel kuruluna davacının katılmadığı, ortakların %75 oyçokluğuyla şirketin kamuya olan vergi ve sigorta borçlarının 11.05.2018 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'dan faydalanılarak taksite bağlatılması ve ortakların hisseleri oranında ödenmelerine dair karar alındığı, zikredilen vergi borcunun davalı şirketin yükümlülüğünde olduğu, ancak şayet ortaklardan tahsil etmek yoluyla ödenmesine karar verilecekse, bu kararın kanunun aradığı nisaplara uygun olması gerektiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 607. maddesine göre ortakların sermaye koyma borcu dışında yükümlülüğünü artıran kararların oybirliği ile alınmak zorunda olduğu, aksini öngören bir madde de ana sözleşmede olmadığına göre ek yükümlülük kararı için davacının da oyunun olmasının gerektiği, gereken karar nisabı kurucu unsur olduğundan öngörülen nisabı taşımadan alınan kararların yoklukla sakat olacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 22.06.2018 tarihli genel kurulunda alınan 2 ve 3 numaralı kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça istinaf edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.