İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi

2024/10065 E., 2025/3468 K. · 17 Mart 2025

Künye

MahkemeYargıtay 5. Hukuk Dairesi
Esas no2024/10065
Karar no2025/3468
Karar tarihi17 Mart 2025

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 143, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 21 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun(5271 sayılı Kanun) 143 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının bizzat ve sadece kendisine tazminat ödenen kişilere karşı rücu davalarında Cumhuriyet Savcısının yazılı talebine istinaden Ağır Ceza Mahkemeleri görevli ve yetkili kılındığı, maddede Maliye Hazinesinin tazminat konusu işlemi yapan ilgili hakim ve savcıya karşı açacağı davalarda Ağır Ceza Mahkemelerinin yetkili kılınmadığı, bu sebeplerle kanunun açıkça vermediği yetki ve görevi kıyasen uygulamanın mümkün olmadığı, devletin ödemiş olduğu tazminatın rücusu konusunda ise ;Devletin koruma tedbirleri nedeni ile ödediği tazminata ilişkin ilgili hakim ve savcıya rücu hakkının yerine getirmek amacı ile açtığı davalarda da görevli yargı yeri genel görevli Asliye Hukuk mahkemeleri olduğu, burada rücuya ilişkin davayı Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun' daki genel hükümlere göre inceleyip karara bağlaması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karar karşı davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesince 27.07.2022 tarihli ve 2022/142 Değişik İş sayılı kararıyla görevsizlik kararına karşı itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.