İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

2024/5771 E., 2024/20883 K. · 23 Aralık 2024

Künye

MahkemeYargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas no2024/5771
Karar no2024/20883
Karar tarihi23 Aralık 2024

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 42, 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 16 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

26.11.2014 tarihinde gerekçeli karar, sanığın soruşturma aşamasında bildirdiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre annesi Gülseren Gülveren'e usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği gibi sanığın 13.10.2015 tarihinde cezaevine alındığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un hükümlülerinin ceza infaz kurumlarına kabul işlemlerini düzenleyen 20. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "Hükümlüye, Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ceza infaz kurumuna alındığı ve salıverileceği tarih ile ceza süresini ve cezanın hangi hükme ilişkin bulunduğunu belirten bir belge verilir" hükmü uyarınca karardan en geç infazına başlandığı tarih olan 13.10.2015 tarihinde haberdar olduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21.12.2015 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.