Yargıtay 7. Ceza Dairesi
2023/4597 E., 2025/3892 K. · 6 Mart 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/4597 |
| Karar no | 2025/3892 |
| Karar tarihi | 6 Mart 2025 |
Konu
Bu kararda 1632 sayılı Kanun m. 66, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığa isnat edilen izin tecavüzü suçunun yaptırımının, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-b maddesi uyarınca 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetildiğinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkındaki 07.02.2014 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolmadan incelemeye konu 06.11.2020 tarihli mahkûmiyet hükmünün zamanaşımı süresini kestiği, suç tarihleri olan 14.08.2010-12.08.2013 tarihinden itibaren ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan davanın düşürülmesine dair düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanığın askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 07.08.2010 tarihinde saat 08.00'de gönderilmiş olduğu dağıtım izninden 14.08.2010 tarihinde saat 08.00'e kadar dönmesi gerekirken dönmediği, 12.08.2013 tarihinde yakalandığı, savunmasında beyan ettiği hususların askerlik hizmetine tercih edilebilecek bir mazeret olarak kabulüne imkân bulunmadığı göz önüne alındığında Mahkemece, geçerli bir özrü bulunmayan sanık hakkında, izin tecavüzüne konu eylemin sabit görülmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1632 sayılı Kanun m. 66
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 318
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 6722 sayılı Kanun m. 9
- 1632 sayılı Kanun m. 47/A
- 1632 sayılı Kanun m. 11
- 1632 sayılı Kanun Ek Madde 8
- 1632 sayılı Kanun m. 14
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.