Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2024/1110 E., 2025/1229 K. · 3 Mart 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/1110 |
| Karar no | 2025/1229 |
| Karar tarihi | 3 Mart 2025 |
Konu
Bu kararda 442 sayılı Kanun m. 74, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101 ve 442 sayılı Kanun Ek Madde 17 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda; 442 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca geçici köy korucusu olarak çalışan davacının, aynı Kanun'un 02.06.2007 gününde yürürlüğe giren Ek-17 inci maddesine göre çalıştığı dönemlere ilişkin tazminat talep ettiği sabittir. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından celp edilen hizmet dökümüne göre, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 442 sayılı Kanun'un 74. maddesi hükmü kapsamında 'güvenlik korucusu' olarak istihdam edilen davacının, dava konusu ettiği dönemle ilgili olarak tazminat talepleri hakkında yapılacak hukuki değerlendirmenin, 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca adli yargının (İş Mahkemeleri) görev alanına girdiği, ilgili uyuşmazlıkların idari yargı yerinde değil, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; adli yargının görevli olduğu gözetilerek, o yerde İş Mahkemesinin bulunması halinde görevsizlik kararı verilmesi, aksi halde ise İş Mahkemesi sıfatıyla işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 442 sayılı Kanun m. 74
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101
- 442 sayılı Kanun Ek Madde 17
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Ek Madde 15
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 4
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.