İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2024/1110 E., 2025/1229 K. · 3 Mart 2025

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2024/1110
Karar no2025/1229
Karar tarihi3 Mart 2025

Konu

Bu kararda 442 sayılı Kanun m. 74, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 101 ve 442 sayılı Kanun Ek Madde 17 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Somut olayda; 442 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca geçici köy korucusu olarak çalışan davacının, aynı Kanun'un 02.06.2007 gününde yürürlüğe giren Ek-17 inci maddesine göre çalıştığı dönemlere ilişkin tazminat talep ettiği sabittir. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından celp edilen hizmet dökümüne göre, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 442 sayılı Kanun'un 74. maddesi hükmü kapsamında 'güvenlik korucusu' olarak istihdam edilen davacının, dava konusu ettiği dönemle ilgili olarak tazminat talepleri hakkında yapılacak hukuki değerlendirmenin, 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca adli yargının (İş Mahkemeleri) görev alanına girdiği, ilgili uyuşmazlıkların idari yargı yerinde değil, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; adli yargının görevli olduğu gözetilerek, o yerde İş Mahkemesinin bulunması halinde görevsizlik kararı verilmesi, aksi halde ise İş Mahkemesi sıfatıyla işin esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.