Yargıtay 9. Ceza Dairesi
2009/18339 E., 2010/2526 K. · 1 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2009/18339 |
| Karar no | 2010/2526 |
| Karar tarihi | 1 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 90, 4857 sayılı İş Kanunu m. 106 ve 5763 sayılı Kanun m. 9 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5763 sayılı Kanunun 9. maddesiyle değişik 4857 sayılı İş Kanunun 108/1. maddesinin 2. cümlesindeki "101 ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları doğrudan Türkiye İş Kurumu İl Müdürü tarafından verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, görevsizlik kararı sonrası dosyanın Türkiye İş Kurumu ... İl Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, dosyanın ... Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ikinci paragrafının "Dosyanın Türkiye İş Kurumu ... İl Müdürlüğüne gönderilmesine" şeklinde değiştirilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 90
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 106
- 5763 sayılı Kanun m. 9
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 108
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.