İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2013/2096 E., 2015/1304 K. · 6 Mayıs 2015

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2013/2096
Karar no2015/1304
Karar tarihi6 Mayıs 2015

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 382, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 383 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 588 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Somut olayda; davacı vekili Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/282 E., 2001/457 K. sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 2000/449 E., 2001/973 K. sayılı ortaklığın giderilmesi davasında taşınmaz hissedarlarından Mustafa oğlu O.. A..yi temsil etmek üzere Kocaeli Defterdarlığının kayyım olarak atandığını; taşınmazın ortaklığının satış yoluyla giderildiğini ve satış bedelinden O... payına isabet eden miktarın hesaba yatırıldığını, bu bedelin defterdarlık bünyesinde kurulu kayyımlık bürosu tarafından idare edildiğini belirterek, M..O... gaipliğine ve Gebze Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/449 esas sayılı dosyasında M.. oğlu O...hissesine düşen ve kayyımlık bürosu tarafından yönetilen mal varlığının Hazineye intikaline karar verilmesini istemiştir. Görüldüğü üzere davacı Hazine vekilince, HMK 382/2-a-4 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi olan gaiplik istemi yanında, gaibin mal varlığının da hazineye devri isteminde de bulunulmuş olup bu istem TMK'nun 588. maddesi kapsamında kalmaktadır. Bu hali ile davacı isteminin HMK'nun 2. maddesi kapsamında kaldığının kabulü dolayısıyla da davada görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu tartışmasızdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.