Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2024/4106 E., 2025/3040 K. · 26 Mayıs 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/4106 |
| Karar no | 2025/3040 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2025 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 392, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 312 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 387 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 24.10.2017 ve 03.11.2017 tarihli belgelerin o tarihte şirket çalışanı olan dava dışı ... tarafından şirket kaşesi ve imzasıyla davacıya verildiği, söz konusu belgelerde alınan paranın davalı şirket adına borç olarak alındığının ifade edildiği, belgelerin borç ilişkisinin varlığını ispata yeterli olduğu, isticvaben dinlenen davalı şirket yetkilisi ... ile şirket çalışanı dava dışı ...'nin de paranın borç alarak alındığını ikrar ettikleri, alınan paraların şirket hesabına geçirildiği ve halen ödenmediğinin beyan edildiği, borcun 50.000,00 USD'sinin ödendiği yönündeki soyut beyanlara ise itibar edilmediği, davalı şirketin ticari defterlerinde geri ödeme kaydına rastlanmadığı, dava konusu alacağın TBK 312, 387 ve 392 maddeleri uyarınca muaccel olduğu ve alacağın ödenmediği, alacağın likit niteliği taşıdığı, bu sebeple icra inkar tazminatı koşullarının oluştuğu gerekçesiyle açılan davanın kabulüne, itirazın iptaline, davalı borçlu tarafından icra dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacak üzerinden hesaplanan icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.