Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2025/1759 E., 2025/5161 K. · 12 Mayıs 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/1759 |
| Karar no | 2025/5161 |
| Karar tarihi | 12 Mayıs 2025 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 286, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308/A ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2024 tarih ve 2024/274 Esas, 2024/400 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından 12.12.2024 tarihinde istinaf edildiği, bu hükme yönelik katılan vekilinin istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilmediği, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin istemleri hususunda dosya incelenerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.10.2023 tarihli ve 2023/3-205 Esas, 2023/542 Karar sayılı kararında; "sanığın da istinaf talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu talep değerlendirilmeden karar verilmesinin hükmün kanun yolu incelemesi bakımından bütünlüğünü bozması, ilk derece mahkemesince verilen bir kararın istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesi denetiminden geçmiş olmasının, söz konusu kararın olay tespiti bakımından hatasız olduğu konusunda kesin bir güvence oluşturmaması, Yargıtayın görevi olan hukuksal denetimi sağlıklı bir şekilde gerçekleştirebilmesi için somut olayın objektif bir bakış açısıyla, hukuksal açıdan duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmiş ve delil değerlendirmesinin hatasız şekilde gerçekleştirilmesine bağlı olması, sanık hakkında kurulan hükmün bir bütün teşkil etmesi ve herhangi bir noktadan kanun yoluna gidilmesi veya bozulması hâlinde diğer noktalarının kesinleşmesinin, diğer bir deyişle kısmi kesinleşmenin mümkün olmaması, sanık ve müdafii aynı hükme karşı istinaf yoluna başvurmuş olmalarına rağmen sadece müdafinin talebi üzerine verilen esastan ret kararının usulüne uygun olarak istinaf yolu incelemesinin sonuçlandırılmış olduğunu göstermemesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 286
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308/A
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 35
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 198
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 304
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.