Yargıtay 9. Ceza Dairesi
2025/392 E., 2025/3643 K. · 5 Mayıs 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/392 |
| Karar no | 2025/3643 |
| Karar tarihi | 5 Mayıs 2025 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; Sanık hakkında kurulan beraat hükmüne dayanak Kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir. E. Kamu Görevinin Usulsüz Üstlenilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 262/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67/2-a bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. F. Katılan ...'ye Karşı Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; Katılanın aşamalarda astım rahatsızlığını bulunması ve sanığın fiziksel güç kullanması nedeniyle eylem sırasında direncinin kırıldığı, sanığın silahının olduğu, fırsatını bularak kapıya doğru kaçması ve kapıyı açarak bağırırım demesi üzerine sanığın olay yerinden ayrıldığı şeklindeki beyanlarına göre sanığın kendisine direnen katılanın aşılabilir mukavemeti dışında başka bir engel sebep olmaksızın eylemine kendiliğinden son verdiği ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 318
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 237
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 262
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.