Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2025/5436 E., 2025/9913 K. · 26 Mayıs 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2025/5436 |
| Karar no | 2025/9913 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 2025 |
Konu
Bu kararda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığın 13.03.2025 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla; Karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığın yokluğunda verilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve cezaevinde olan sanığa 18.08.2010 tarihinde yapılan tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de; sanığın 22.03.2011 tarihi ile 27.03.2012 tarihi arasında Isparta Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, temyiz incelemesine konu hükmün de yer aldığı içtimalı 9 yıl 59 ay 19 gün hapis cezasının infazına ilişkin dosya içerisindeki 07.04.2011 tarihli Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen müddetnamenin ceza infaz kurumunda kaldığı süre içerisinde en geç başka kuruma sevk tarihi olan 27.03.2012 tarihine kadar 5275 Sayılı Kanun'un 20/4. maddesine göre hükümlüye tebliğinin gerektiği, bu tarihin öğrenme tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, anılan tarih itibariyle karardan haberdar olduğu, 02.11.2009 tarihli hükümleri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.03.2025 tarihinde temyiz etmesi karşısında,sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 263
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 35
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 20
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.