İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2024/3146 E., 2025/2279 K. · 21 Nisan 2025

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2024/3146
Karar no2025/2279
Karar tarihi21 Nisan 2025

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 520, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 521 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

3. Simsarın ücrete hak kazanma zamanı ve giderlere ilişkin alacağını düzenleyen 6098 sayılı Kanun'un 521. maddesine göre "simsar, ancak yaptığı faaliyet sonucunda sözleşme kurulursa ücrete hak kazanır". 4.. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “İspat yükü” başlığını taşıyan 190. maddesinde; “(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle ispat yükünün davacı üzerinde olması, davacı tarafın tüm beyanlarında davalılarla arasında sözlü sözleşme ilişkisi olduğu iddiasının davalılarca kabul edilmemesinin yanı sıra, simsarlık sözleşmesinin yazılı yapılmasının geçerlilik koşulu olduğunun ve davacının dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmadığı, dolayısıyla davacının davasını ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacı asilin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.