Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2025/1118 E., 2025/5409 K. · 25 Haziran 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/1118 |
| Karar no | 2025/5409 |
| Karar tarihi | 25 Haziran 2025 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu Geçici Madde 10, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğünden gelen cevapta davacının dava tarihinde iş sözleşmesinin sonlandırılmadığı, işyeri kayıtlarına göre ücretsiz izinde olduğu, 7244 sayılı Yeni Koronavirüs (COVID-19) Salgınının Ekonomik ve Sosyal Hayata Etkilerinin Azaltılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9/2 hükmü ile 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) geçici madde eklendiği buna göre işverene tek taraflı olarak işçiyi ücretsiz izne çıkarma yetkisi verildiği, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç aylık süreyi geçmemek üzere işverenin işçiyi tamamen veya kısmen ücretsiz izne ayırabileceğinin düzenlendiği, bu madde kapsamında ücretsiz izne ayrılmanın işçiye haklı nedene dayanarak sözleşmeyi fesih hakkı vermeyeceğine yönelik bu düzenlemeyle yalnızca işverene tek taraflı ücretsiz izne çıkarma yetkisi tanınmakla kalmamış ayrıca işçinin bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebeple feshedemeyeceğinin de belirtilmiş olduğu, maddi zarar, ayrımcılık ve kötüniyet tazminatı taleplerine ilişkin ispat yükü davacıda olup toplanan delillerden davacının talep konularına ilişkin iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.