İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Ceza Dairesi

2024/14607 E., 2025/5509 K. · 1 Temmuz 2025

Künye

MahkemeYargıtay 8. Ceza Dairesi
Esas no2024/14607
Karar no2025/5509
Karar tarihi1 Temmuz 2025

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 191, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

03.07.2005 tarihli ve 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun 15/A. ve 27. maddeleri, 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi ile 03.07.2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 47. maddesine dayanılarak hazırlanıp 05.03.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nde çağrı yazısının sanığın velisi adına düzenlenip velisi adına tebliğe çıkarılacağına dair bir hüküm bulunmadığı, yürürlükten kaldırılan ve 18.04.2007 tarihi ile 05.03.2013 tarihi arasında uygulanan önceki Yönetmeliğin 121.maddesinde bulunan bu yöndeki hüküm de sözü edilen 05.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren yeni Yönetmelik'te yer almadığı için çağrı yazısının, suça sürüklenen çocuk adına düzenlenip tebliğe çıkarılması yerine, suça sürüklenen çocuğun velisi sıfatı ile babası adına düzenlenip tebliğe çıkarılması ve babasına tebliğ edilmesi şeklinde gelişen işlemlerinin, usulüne uygun olmaması nedeniyle, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.