Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2025/3818 E., 2025/5310 K. · 16 Eylül 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/3818 |
| Karar no | 2025/5310 |
| Karar tarihi | 16 Eylül 2025 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 290 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.2010 tarihli ve 2010/2-136 Esas, 2010/229 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 01 Haziran 2005 tarihinden önceki Ceza Genel Kurulu kararlarında duraksamasız olarak kabul edildiği üzere; zamanaşımını kesen sorgu, görevsiz mahkemece usulüne uygun olarak yapılmış olan savunma alma işlemidir, görevsizlik kararı üzerine görevli mahkemece yapılan savunma alma işlemi ise bu anlamda sorgu değildir ve zamanaşımını kesmez(Ceza Genel Kurulunun 25.06.1996/108-158, 02.02.1999/334-5 ve 25.09.2001/168-171 gün ve sayılı kararları) Bu konuda öğretide de aynı görüş hakimdir. (Dönmezer-Erman, Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, C.3, s.266 vd.). Buna karşılık; 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CYY'nın 7. maddesinde, “Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür" şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre; önceki durumun aksine, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra yapılan işlemler açısından, zamanaşımını kesen sorgu veya mahkumiyet kararının, görevsiz mahkemece yapılan yargılamada alınan savunma ya da yargılama sonucunda verilen mahkumiyet kararı olduğunu söylemek mümkün olmayıp, görevsiz mahkemece verilen mahkumiyet kararının zamanaşımını keseceğinden bahsedilemez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 290
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 342
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 154
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 346
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.