Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2025/5440 E., 2025/6724 K. · 22 Eylül 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2025/5440 |
| Karar no | 2025/6724 |
| Karar tarihi | 22 Eylül 2025 |
Konu
Bu kararda 4447 sayılı Kanun m. 50, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 106 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tespit davasının kendine özgü davalardan olduğu, dava sonucunda elde edilecek ilâmın icra ve infaz kabiliyeti bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 106/2. maddesine göre tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması gerektiği, tespit davalarının eda davalarının öncüsü olduğu, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hâllerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı, somut olayda davacının kesinleşen işe iade davası neticesinde verilen karar ile işveren tarafından gerçekleştirilen feshin geçersiz olduğu işbu dosyadaki kaldırma kararı ile de davacının işsizlik ödeneği talebinin kurum tarafından reddine dair gerekçenin yerinde olmadığının tespit edildiği, her iki karar ile birlikte kuruma müracaat edilip oluşacak sonuca göre hareket edilmesi ve bu talebe rağmen İŞKUR tarafından talebin reddedilmesi hâlinde ise davacının doğrudan eda davası açması gerekirken tespit davasını açmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.