İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Ceza Dairesi

2025/8100 E., 2025/15479 K. · 16 Eylül 2025

Künye

MahkemeYargıtay 2. Ceza Dairesi
Esas no2025/8100
Karar no2025/15479
Karar tarihi16 Eylül 2025

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 278/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan suçu bildirmeme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin 08.06.2016 olan ilk karar tarihinden 01.12.2023 olan ikinci karar tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.