Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2024/99 E., 2025/356 K. · 24 Eylül 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2024/99 |
| Karar no | 2025/356 |
| Karar tarihi | 24 Eylül 2025 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 297 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza Genel Kurulunun 19.11.2013 tarihli ve 114-463; 08.06.2010 tarihli ve 35-140 ile 20.10.2009 tarihli ve 85-242 sayılı kararlarında da birlikte suç işlediği iddia edilen sanıkların müdafiliğinin tek avukat tarafından üstlenilmesi ve birisinin savunmasının diğerinin savunmasına zarar verebilecek mahiyette olmasının, bazı sanıkların savunmaları bakımından zafiyet oluşturacağı ve savunma hakkının sınırlanması sonucunu doğuracağı kabul edilmiştir. 2. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme Soruşturma aşamasında farklı müdafilerin hukuki yardımından faydalanan ancak kovuşturma aşamasında aynı müdafi huzurunda savunmaları alınan sanıklar ... ve ...'ın aşamalarda ve sunmuş oldukları dilekçelerde birbirlerinin aleyhinde beyanda bulunmalarının savunma haklarının kullanılması bakımından bir zafiyet meydana getirmesi nedeniyle savunma haklarının sınırlanması sonucunu doğurduğu, sanık ... yönünden ise Özel Dairenin temyiz incelemesinden sonra dosyaya giren katılan mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanına ilişkin CD'nin, temyiz incelemesi sırasında değerlendirilmediği de gözetildiğinde, her bir sanık yönünden ortak delil mahiyetinde olması itibarıyla diğer sanıkların hukuki durumlarını etkileyeceği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'ın kendileri için görevlendirilecek ayrı müdafiler nezaretinde yapacakları savunmalardan sonra anılan sanıkların hukuki durumlarının yeniden ve birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu kabul edilmelidir. Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 297
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 104
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 28
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 102
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 316
- 4778 sayılı Kanun m. 2
- 4829 sayılı Kanun m. 20
- 4829 sayılı Kanun m. 316
- 7499 sayılı Kanun m. 37
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.