Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2024/1957 E., 2025/3431 K. · 19 Haziran 2025
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/1957 |
| Karar no | 2025/3431 |
| Karar tarihi | 19 Haziran 2025 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 141, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 127 anılmaktadır.
Karardan
Alacaklıya ifada bulunan üçüncü kişi, aşağıdaki hallerde ifası ölçüsünde alacaklının haklarına halef olur: 1. Başkasının borcu için rehnedilen bir şeyi rehinden kurtardığı ve bu şey üzerinde mülkiyet veya başka bir ayni hakkı bulunduğu takdirde. 2. Alacaklıya ifada bulunan üçüncü kişinin ona halef olacağı, borçlu tarafından ifadan önce alacaklıya bildirildiği takdirde. Diğer halefiyet hallerine ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” Şeklindeki düzenlemeden da açıkça anlaşılacağı üzere, önceden borçlu tarafından bildirim yapılmaksızın ve rızası alınmaksızın borçlunun borcunun alacaklıya ödenmesi ödeme yapan kişiyi o alacağa halef yapmaz. Düzenlemeden de görüleceği gibi bunun asgari koşulu, ya ödeme yapan kişinin üzerinde ayni hakkı olan bir taşınmazı rehinden kurtarmak için bu ödemeyi yapması ya da, ödeme yapmadan önce borçlu ile temasa geçerek ve borçlunun alacaklıya, bu borcun ödenmesi halinde ödeme yapacak kişinin alacaklıya halef olacağının bildirilmesi gerekir. Davaya konu olayda bu iki seçenekten her hangi biri bulunmadığından, kendi ihtiyarı ile gidip birinin borcunu ödemesi o kişiyi, ödenen alacağa halef yapmayacağından davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesini isabetli bulmadığımdan, halefiyeti geçerli sayan sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.